Cavia's beschikken in vergelijking met veel andere knaagdieren, zoals hamsters-muizen-ratten-chinchilla's- konijnen enz... over een veel gevarieerder geluidenrepertoire. Dat varieert van murmelen als uitdrukking van tevredenheid, kirren als teken dat ze contact zoeken onder elkaar, maar ook dat ze op zoek zijn naar een partnet, in dit geval voornamelijk door mannetjes voortgebracht, tot en met het klappertanden als een duidelijk akoestisch teken voor ophanden zijnde gevechten om de rangorde te bepalen tussen volwassen mannetjes.
Cavia's maken in allerlei verschillende situaties geluid: omdat ze het fijn vinden om op schoot te zitten of lekker geaaid te worden, omdat ze een plastic zakje horen waar iets lekkers in zit. Als je tegen ze praat kunnen ze reageren door te kwieken naar je. Ook als de cavia's los rondlopen en op onderzoek uit zijn, zul je ze zachtjes horen kwieken. Als je meer dan 1 cavia hebt, zul je regelmatig horen dat ze samen zitten te babbelen.
Jonge cavia's brengen hoge pieptonen voort, die de moeder, of als ze in groepen worden gehouden ook een ander wijfje, aansporen om voor het jong te zorgen. Daarbij reageren caviamoeders bij het ouder worden van hun jongen, dat wil zeggen vanaf ongeveer 14 dagen, steeds minder op deze hulpkreten en dwingen op die manier hun nakomelingen tot zelfstandigheid.
Ook volwassen cavia's maken een voor de mens duidelijk herkenbaar piepgeluid dat veroorzaakt wordt door angst. Als een cavia door een groepslid is verstoten, dan vlucht de hele groep vaak in gansenmars lang een wand of onder een onderkapping, omdat ze in de vrije natuur daar veilig zijn voor roofvogels.
Maar er zijn ook situaties waar cavia's uit angst als het ware verstarren. Ook dit is weer een soort gedrag dat als bescherming een belangrijke rol speelt.
Als cavia's onhandig worden vastgepakt, waardoor ze pijn voelen, dan brengen ze ook weer karakteristieke scherpe geluiden voort.
( Informatie bron Cavia Informatie Site )
