De Tonkinees:


De Tonkinese of Tonkanees is een ras afkomstig uit Birma. De eerste bekende Tonkanees in het westen was in feite Wong Mau, de stammoeder van de Burmezen, die in 1930 naar Amerika kwam. Aan deze katten ook wel 'Gouden Siamezen' genoemd, werd aanvankelijk geen aandacht besteed en pas in 1960, toen ze als Tonkinees hun debuut maakten. De Tonkinese is een kruising tussen de Siamees en de Burmees met de kenmerken van beide rassen.

Hij is zeer gesteld op mensen, nieuwsgierig, spontaan en actief. Hij is lief voor kinderen.De Tonkinees is een extraverte en aanhankelijke kat; je kunt letterlijk niet om hem heen. Hij is gek op gezelschap en dol op avonturen.

De Tonkinees is een slanke, maar goed gespierde kat van het oosterse type. Hij is zwaarder dan hij eruit ziet.

In Groot-Brittannie en buiten Europa is de Tonkinees erg populair en wordt m.n. in de V.S. al heel lang gefokt. In 1933 werd de eerste (genetisch bewezen) Tonkinees in de Verenigde staten ingevoerd door Dr. J.C. Thompson. Haar naam was Wong Mau en zij heeft een belangrijke rol gespeeld bij de ontwikkeling van de moderne Burmees in de Verenigde Staten. Ver voor 1930 werden er echter al Tonkinees kleurige katten gesignaleerd in Zuid-Oost Azië, die katten werden Tonkinezen genoemd omdat de Golf van Tonkin op de zelfde breedtegraad ligt als Birma en Siam (Thailand).

In 1930 werden de nakomelingen van Wong Mau nog hybriden genoemd, tegenwoordig noemen we ze een kruising. In 1965 werd de Tonkinees in Canada erkend door de Canadian Cat Association. In 1972 volgde erkenning in de Verenigde Staten (ICF), in 1975 door de CFF, in 1978 door de CFA en in 1979 door de TICA. In 1991 werd Voorbereidende erkenning verleend door de GCCF in Groot-Brittannië en in 2000 Voorlopige erkenning ( een stap verwijderd van Kampioens erkenning). De Tonkinees is ook erkend in Australie en Nieuw Zeeland en er wordt hard gewerkt aan erkenning in Zuid-Afrika. Sinds enkele jaren is de Tonkinees ook in Nederland erkend door de onafhankelijke verenigingen. Helaas bij de FIFE verenigingen nog niet.

Ten onrechte wordt de Tonkinees nogal eens een hybride ras genoemd, hoewel dit niet waar is. De bekende geneticus, Roy Robinson, heeft gezegd dat de Tonkinees duidelijk geen hybride is, omdat hybride het resultaat is van een kruising tussen twee verschillende soorten. Hij was van mening dat de Tonkinees zich heeft ontwikkeld uit kruisingen tussen twee bestaande rassen, mogelijk gemaakt door een "speling der natuur" in de genetica van de vachtkleur. Omdat de moderne Tonkinees een soort "reconstructie" is van Wong Mau, zijn alleen eerste generaties Tonkinezen kruisingen. Het feit dat het ras 3 verschillende vachtpatronen produceert is geen 'fout' maar 'uniek' en betekent niet dat de Tonkinees niet raszuiver zou zijn, in tegendeel, het "type" is net zo raszuiver als van een andere raskat.

UITERLIJKE KENMERKEN:

Vacht: Zacht en glad tegen het lichaam aanliggend, met een natuurlijke glans. De points zijn duidelijk zichtbaar, maar niet zo prominent als bij de Siamees.

Lichaam: Gemiddeld groot, lenig en gespierd. Lange poten. De achterpoten zijn iets langer dan de voorpoten. Kleine ovale sierlijke voetjes.

Staart: Lang vanaf de dikke basis in een punt toelopend. Zonder knikken.

Kop: Een gematigde wig met vierkante snuit en een lange neus. Van op zij gezien is er een lichte stop zichtbaar. Een niet te lange hals.

Oren: middelgroot breed aan de basis met ovale puntjes en voorwaarts gehouden.

Ogen: Amandelvormig en wijd uiteen staand. De kleur moet blauwgroen zijn. Ze mogen absoluut niet geel zijn.

Vachtpatronen:

De "mink", ook wel Tonkinees-kleurig genoemd, deze katten hebben een intermediaire kleur. (cbcs)

De "sepia"(solid), deze hebben de minst zicht-bare points en het meest donkere vachtpatroon. (cbsb)

De "pointed", deze katten hebben duidelijk afstekende points en het lichaam heeft het meest lichte vachtpatroon. (cscs)

Het is belangrijk dat alle 3 de vachtpatronen geaccepteerd worden. Helaas wordt door critici nog steeds de fout gemaakt om te zeggen dat Tonkinees x Tonkinees, Tonkinese, Burmese en Siamese kittens geeft. Dit is en verkeerde veronderstelling, de Tonkinees wordt niet alleen bepaald door het vachtpatroon maar ook door "type".

Over de oogkleur:
"Minks" hebben aquamarijn kleurige ogen, variërend van blauwgroen tot groenblauw.
"Sepia's" hebben groen/gele ogen.
"Points" hebben een helder blauwe oogkleur.

Ter verduidelijking:
De Siamees heeft het genenpaar cs-cs, maar dat betekent niet dat elke kat met cs-cs ook een siamees is, kijk b.v. maar naar de Balinees, H. Birmaan en Himalayan, deze katten hebben ook het genenpaar cs-cs, maar zijn daarom nog geen Siamees. Hetzelfde geldt voor het genenpaar cb-cb van de Burmees. De cs en cb allellen zijn niet volledig dominant ten opzichte van elkaar en produceren het unieke Tonkinese cb-cs vachtpatroon. Als gevolg van deze involledige dominantie produceert Tonkinees x Tonkinees cb-cs, cb-cb en cs-cs variaties van de Tonkinees. Omdat 't uiterlijk(type) van de Tonkinees anders is dan van de Siamees of Burmees, is het (genetisch en phenotypisch) verkeerd om een Tonkinees met het genenpaar cs-cs of cb-cb iets anders te noemen dan een Tonkinees. Daarom is het balangrijk dat alle 3 de vachtpatronen worden erkend en gebruikt bij het fokken.
VARIETEITEN:
natural (brown,seal)
blue
chocolate (champagne)
lilac (platinum)

Buiten de Verenigde Staten zijn ook andere kleuren toegestaan:
Caramel, rood, cream, cinnamon, fawn en apricot en alle relevante kleuren in de tortie en tabby patronen.